Hallo allemaal, hier zijn we dan eindelijk weer. Het is alweer lang geleden, maar we hebben het ook zo druk. We zijn al weer aardig gewend aan ons nieuwe weekritme. Woensdag is het crèche dag en daar genieten we allebei erg van. Het is heerlijk tussen de kindjes. De omadagen zijn altijd geweldig, want dan worden we volop verwend. Het weekend is een feest. Papa en mama zijn dan lekker thuis en dan kunnen we allemaal leuke dingen doen en natuurlijk heel veel knuffelen.
Papa en mama moeten soms zo hard lachen om mijn (Zoë) opmerkingen, dat er zelfs tranen over hun wangen rollen. Daar snap ik niks van, want het zijn allemaal dingen die ik gewoon van hun heb. Hier even wat leuke uitspraken van mij:
• Papa ging weg en kwam even later weer terug en toen riep ik: “O papa ben je vergeten”?
• Mama knoeide met het eten en ik riep toen: “Mama voorzichtig”!
• Ik zit samen met mama aan het kleine tafeltje en schenk thee in de kopjes en zeg dan: “gezellig zitten”, “mama thee” en “koekje bij”.
• Papa deed mijn pyjama aan, gaf mij druppeltjes en poetste mijn tandjes. Toen dat klaar was zei ik tegen papa: “mama hele dikke kus geven”.
• Als Nick naar bed gaat zeg ik: “mama Nick mummie maken” en als hij uit bed komt: “Nick mummie uit”. Ik bedoel natuurlijk zijn inbakerzak.
• Als we thuis komen roep ik: “Zo, zijn we weer”.
• Als ik weg loop roep ik: "De groeten".
Ik zit volop in de WAT IS DAT NOU fase. Bij alles wat ik zie of hoor vraag ik "Is dat nou". Papa en mama doen onwijs hun best om alles te benoemen en ik probeer het dan ook te zeggen. Dus we zijn er maar druk mee heel de dag. Zo leer ik heel de dag door en dat is natuurlijk mijn doel. Puzzelen vind ik geweldig en het lukt me steeds beter. Vorige week heb ik iedereen er flink verrast. Ik maakte mijn puzzel, met 30 stukjes, zo zelf achter elkaar. Heerlijk al die complimentjes hihi. Ook het tellen heb ik nu goed door, al vond ik een week geleden, de twee en drie nog heel moeilijk. Maar nu heb ik die ook aardig onder de knie. Ik zing vrolijk "1,2,3,4,5,6,7 waar is Berend Botje gebleven". Zingen doe ik heel de dag door en heus niet heel de dag hetzelfde liedje. Ik ken er genoeg, dus wissel ze netjes af.
Zondag 11 September gingen we gezellig zwemmen met z'n 4'tjes. Dit keer geen zwemles, maar lekker doen waar je zin in hebt. Dobberen op een vlotje, lopen in het water, achter een bootje proberen aan te zwemmen en van de super hoge glijbaan. Opa en oma kwamen nog even kijken en foto’s maken, zo kunnen jullie er ook wat van zien hihi.
Ik (Nick) mocht voor het eerst in een gele zwemband. Lachen was dat joh. Lekker dobberen over het water, in de chil stand, heerlijk met mijn handjes in mijn mond. Ik maar chillen en Zoë zag ik druk heen en weer lopen, proberen te zwemmen, glijden, enz.
Papa en mama vinden mij soms een krachtpatser. Misschien hebben ze wel gelijk, want in de wipstoel ben ik flink mijn buikspieren aan het trainen. Ik druk mij steeds op naar zitten, maar oei da's best wel zwaar. In de box krijg ik het voor elkaar om om mijn eigen as heen te draaien. Best grappig, zo kom je ineens bij een ander speeltje. Als ik op mijn buik lig trappel ik en zet mij af met mijn voetjes. Ik probeer mijn zus achterna te gaan, maar dat lukt maar niet. Hoe kan dat nou? Papa en mama zeggen dat ik daar echt nog te klein voor ben, maar dat wil ik niet horen hoor! Zoë is de ene keer super lief, dan krijg ik kusje en knuffels (soms iets te hard uche uche), maar soms is ze ook wel een beetje ondeugend. Als ik dan ergens mee aan het spelen ben rukt ze het zo uit mijn handjes. Ik ben dan helemaal verbaasd. Papa of mama komen mij dan vaak redden en zorgen dan dat Zoë het terug moet geven, maar dat gaat soms met een hoop gekrijs. Auw zus mijn oren.
Zo nu stoppen weer er weer even mee.Tot snel en xxx van Zoë en Nick.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten